 Herb Gminy Manowo został opracowany na podstawie konkursu ogłoszonego w 1994r. przez Wójta Gminy Manowo. Na konkurs wpłynęło wówczas 48 projektów. Spośród prac Zarząd Gminy wybrał 5 do zaopiniowania przez Radę Gminy. Na XXXIII Sesji Rady Gminy wybrano dwa typy projektów – propozycje przedstawiały godło na tarczy herbowej oraz czaplę.
Na XXXIV Sesji Rady Gminy w dniu 26 maja 1994r. przedstawionych zostało 6 barwnych propozycji graficznego rozwiązania herbu wg koncepcji przyjętej na poprzedniej sesji. Ostatecznie radni wybrali koncepcję nr 5, tj. „w polu złotym, na trójwzgórzu zielonym, czapla czarna zwrócona w prawo”. Opracowanie heraldyczne: Marian Czerner, opracowanie graficzne: Ewa Jędrzejewska – Drygas. Uchwała w sprawie nadania herbu Gminie Manowo Nr XXXIV/224/94 z 26 maja 1994r
Czapla siwa występująca na terenie Gminy Manowo to gatunek żerujący nad jez. Lubiatowskim i zamieszkujący w kolonii (tzw. czaplińcu), na wzgórzu zwanym przez miejscową ludność Czaplą Górą. Wzgórze usytuowane jest w pobliżu budynku nadleśnictwa, ok. 2,4 – 5,2 km od jez. Lubiatowskiego w miejscowości Manowo. Czapla Góra obejmuje powierzchnię 4,43 ha. W jej kompleksie leży park leśny z XIX w., który na mocy decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Koszalinie z dnia 18 czerwca 1980r. został wpisany do rejestru zabytków.
W starożytnym Egipcie, czapla symbolizowała świt, narodziny i pomyślną wróżbę.
RYS HISTORYCZNY GMINY MANOWO
Najstarsza wzmianka o miejscowości Bonin pochodzi z końca XIII w n.e. Większość historyków przyjmuje, że Bonin był główną siedzibą słynnego i znakomitego rodu pomorskiego Boninów. Przez następne stulecia zmieniali się jego właściciele, na początku XX wieku należał do rodu Wahnschaffa, którzy rozbudowali majątek. Do naszych czasów przetrwał jedynie budynek gorzelni i budynki mieszkalne. Osada Bonin była typową ulicówką położoną w pewnym oddaleniu od historycznej drogi Koszalin - Bonin. Od osady przebiegał kanał łączący dwa jeziora, a na pd.-zach. biegnie tor kolejowy Koszalin - Świetlino. We wschodniej części wsi znajdował się pałac z dziedzińcem gospodarczym i rozległym parkiem. Na niewielkim wzgórzu usytuowany jest kościół filialny pw. św. Izydora z XIV w. Po II wojnie światowej majątek zajęła Armia Czerwona, która przekazała go w ręce państwa polskiego dopiero na początku lat 50. W 1953 r. utworzono tu PGR Bonin. W połowie drogi między Koszalinem a Zalewem Rosnowskim znajduje się wieś Manowo - siedziba Urzędu Gminy. Jest to wieś o metryce średniowiecznej, źródła podają, że Manowo było od stuleci lennem rodu Glasenappów wraz z innymi majątkami do nich należącymi jak Zacisze, Rosnowo, Cewlino, Wiewiórowo i Wyszewo. W połowie XVIII w. Manowo posiadało 1 folwark, owczarnię, młyn wodny, karczmę, kuźnię 23 „dymy” oraz kościół parafialny, którego filiami były kościół w Wyszewie i Boninie. Do wojny wieś nosiła nazwę Gutsweich, co w wolnym tłumaczeniu oznacza po prostu „Dobrą Drogę”. W 1945 r. w Manowie rozebrano pałac a na jego miejsce postawiono budynek mieszkalny, zachowany został tylko park naturalistyczny, który jest wpisany do rejestru zabytków, a majątek upaństwowiono i stał się własnością PGR-u. Największa miejscowość gm. Manowo - Rosnowo, korzeniami sięga do połowy XIV, własność rodu Glasenapp, od 1870 r. do II wojny światowej było własnością rodu Hohenzollernów. W 1946 r. wysiedlono do Niemiec ostatnich właścicieli majątku, których przejęło państwo, w 1948 r. majątek zasiedlono rodziną państwa Żal. W 1955 r. utworzono Jednostkę Wojskową i wybudowano nowe osiedle obok starej wsi Rosnowo.
Po roku 1945 Koszalin i okolice zostały zasiedlone przez ludność Polską napływającą z różnych zakątków kraju w szczególności z południowego wschodu. Do dziś w miejscowości Wyszewo obchodzone jest święto pierwszych osadników pochodzących z zamojszczyzny – gminy Łabunie, z którą Urząd Gminy w Manowie nawiązał współpracę. W 1947 r. powstaje w Wyszewie Liga Kobiet, Związek Młodzieży Polskiej oraz pierwsza Gminna Spółdzielnia, która liczy około 40 członków. Liczba mieszkańców wynosi 3 tys., najważniejsze zakłady na tym obszarze to Państwowy Tartak w Manowie (istnieje do dziś), Tartak Miejski w Szczeglinie, Młyn Wodny w Wyszeborzu i Państwowa Gorzelnia w Wyszewie.
W 1966 r. powstaje Instytut Ziemniaka w Boninie, który istnieje do dnia dzisiejszego.
|
