Policko (Hoheneichen)
Miejscowość na wale wzniesień morenowych oddzielających Równinę Białogardzką od Sławieńskiej, w gminie Manowo.
Folwark został założony w połowie XIX wieku przez rodzinę von Unruchów z wyodrębnionych dóbr wyszeborskich, ale często zmieniał właścicieli. W aktach z roku 1892 figuruje nazwisko Krűger, a w latach dwudziestych XX wieku – von Klotz. Ostatni przed II wojną światową dziedzic Carl von Mecke wybudował na miejscu dawnych drewnianych zespół pięciu murowanych dwojaków folwarcznych (1934). Po 1945 roku w miejscowym dworze mieścił się ośrodek kolonijny.
· zespół dworsko – parkowy; neoklasycystyczny dwór parterowy wzniesiony w 1858 roku na planie prostokąta, od strony północnej posiada ganek z balkonem wsparty na 4 filarach wybiegających przed ryzalit zwieńczony tympanonem, od południa zaś – portyk szcześciokolumnowy na planie półkola; otaczający dwór park krajobrazowy o pow. 2,7 hektarów, założony łącznie z dworem, przechodzi w las należący do kompleksu Góry Chełmskiej. Pośród 27 gatunków drzewostanu znajduje się 5 pomnikowych okazów – buk odmiany purpurowej, dąb bezszypułkowy, jedlica, platan klonolistny i żywotnik olbrzymi oraz robinie i szpaler lip drobnolistnych; w zespole budynków gospodarczych najstarsza jest owczarnia, która pochodzi z 2 połowy XVIII.
· śródleśne jezioro Policzko Duże, o pow. 18 hektarów, położone na południowym skraju kompleksu Góry Chełmskiej, 1 km na zachód od wsi. Od wschodu trawiasta plaża z niestrzeżonym kąpieliskiem.
Fragment Przewodnika Turystycznego "Koszalin i okolice" autorstwa Wacława Nowickiego
|
